Oba pojęcia opisują informację o cenie przed rozpoczęciem zlecenia, ale różnią się stopniem wiążącości:
Oferta: cena wiążąca
Oferta jest wiążącym oświadczeniem: gdy klient ją przyjmie, obowiązuje podana cena – odstępstwa są możliwe tylko w wąskich granicach, np. przy dodatkowych usługach zamówionych przez klienta później.
Kosztorys: niewiążące oszacowanie
Kosztorys jest co do zasady niewiążący – to fachowe oszacowanie, a nie gwarancja ceny. Jeśli w trakcie prac okaże się, że rzeczywiste koszty będą wyraźnie wyższe, firma powinna poinformować o tym klienta, zanim będzie pracować dalej.
Co znaczy „wyraźnie wyższe”?
To, o ile rzeczywiste koszty mogą przekroczyć kosztorys bez obowiązku poinformowania klienta, nie jest ustalone procentowo i zależy od przypadku. W praktyce: lepiej poinformować za wcześnie niż za późno.
Co oznacza górny limit kosztów?
Górny limit kosztów to uzgodniona górna granica kosztów zlecenia. Rozliczenie może następować według nakładu pracy do tej kwoty, ale nie powyżej niej bez uprzedniej zgody klienta. Kosztorys z górnym limitem jest więc bardziej wiążący niż samo oszacowanie, ale nie jest ofertą na cenę stałą. Ważne, aby limit zapisać na piśmie.
Który wariant do jakiego zlecenia?
Przy zleceniach łatwych do wyliczenia – znane zapotrzebowanie na materiał, przewidywalny czas pracy – sprawdza się wiążąca oferta, który buduje zaufanie klienta. Przy zleceniach o nieznanym zakresie, np. naprawach o niejasnym uszkodzeniu, kosztorys jest często uczciwszym wyborem, bo otwarcie nazywa niepewność. Podstawą obu wariantów jest ta sama realistyczna stawka godzinowa.
